rys 9

Badanie wpływu dodatku kwasu jabłkowego na właściwości cementu szkło-jonomerowego

Cementy szkło-jonomerowe są dobrze znanymi materiałami znajdującymi szerokie zastosowanie w stomatologii, np. do wypełnień ubytków, szczelnych podkładów pod wypełnienia lub do osadzania uzupełnień protetycznych. Stosuje się je również w otolaryngologii, np. do mocowania elementów kostnych i różnych implantów lub rekonstrukcji łańcucha kosteczek słuchowych. Ponadto, pojawiły się doniesienia o pracach nad zastosowaniem cementów szkło-jonomerowych do wytwarzania klejów, mających zastosowanie w ortopedii. Z uwagi na tak specyfi czne miejsca aplikacji materiałów szkło-jonomerowych, powinny one spełniać ściśle określone właściwości. Bardzo ważna jest możliwość łatwego mieszania cementu, odpowiedni czas wiązania i wytrzymałość mechaniczna utworzonej kompozycji.

Czytaj więcej...

Czujnik kapilarny z rdzeniem domieszkowanym jonami samaru

Ciągły postęp technologiczny w zakresie fotoniki umożliwia konstruowanie specyficznych czujników wykorzystujących nowe rodzaje źródeł promieniowania optycznego. Połączenie ich zalet z konstrukcjami światłowodowymi sprawia, że są one nieinwazyjne dla otoczenia, małej wielkości a przy tym tanie. Znajdują zastosowanie w kontroli procesów zachodzących w przetwórstwie żywności czy ochronie środowiska. W artykule przedstawiono światłowodowy czujnik pomiaru właściwości cieczy na przykładzie roztworu Rodaminy B. Konstrukcja ta została oparta o kapilarne szklane włókno wyposażone w rdzeń ze szkła fosforanowego domieszkowanego jonami samaru.

Czytaj więcej...

Otrzymywanie ceramiki funkcjonalnej z wykorzystaniem reakcji polimeryzacji rodnikowej

W otrzymywaniu tworzyw ceramicznych o założonych właściwościach znaczącą rolę odgrywają procesy formowania, pozwalające na przejście od proszku ceramicznego do wyrobu o określonej geometrii i mikrostrukturze. Formowanie proszków ceramicznych stawia dzisiejszej nauce i technice wysokie wymagania, między innymi: możliwość wytwarzania elementów o skomplikowanej geometrii, szybki czas formowania, zminimalizowanie lub wyeliminowanie obróbki końcowej drogimi narzędziami (głównie diamentowymi), czy też stosowanie przyjaznych środowisku związków wspomagających proces formowania. Wymagania te spełniają metody formowania oparte na układach koloidalnych, m.in. metoda odlewania żelowego, w której konsolidacja ceramicznej masy lejnej następuje w wyniku reakcji polimeryzacji, zachodzącej w masie odlanej do form.

Czytaj więcej...

Wpływ zagęszczenia zestawu surowcowego na transport ciepła i proces topienia masy szklanej

Proces technologiczny wytwarzania masy szklanej jest procesem wieloetapowym. Obejmuje: sporządzenie zestawu surowcowego, proces topienia, klarowanie i ujednorodnianie stopionej masy oraz formowanie. Każdy z tych etapów składa się na jakość produktu finalnego. Istotnym jest, aby przygotowana mieszanina surowców naturalnych z dodatkiem stłuczki szklanej była odpowiednio zhomogenizowana oraz nawilżona. Obecność w zestawie wilgoci ułatwia proces topienia masy, zapobiega pyleniu oraz rozwarstwieniu się poszczególnych frakcji surowców. Błonki wodne tworzące się na powierzchni ziaren spajają je ze sobą siłami napięcia powierzchniowego, dzięki czemu ziarna kwarcu łatwiej oblepiają się ziarnami sody, co wpływa na szybsze zajście reakcji chemicznych pomiędzy nimi. Aby zestaw surowcowy został przekształcony w jednolitą, klarowną masę szklaną, muszą w nim zajść pewne procesy, które wg Turnera można podzielić na przemiany fizyczne, chemiczne i fizykochemiczne.

Czytaj więcej...

ISSN 0039-8144

Informujemy, że w ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza, że akceptują Państwo otrzymywanie cookies. więcej informacji...