rys 9

Kadyńscy malarze na ceramice

Królewski Warsztat Majoliki (Königliche Majolikawerkstatt Cadinen) został założony w 1904 r. w Kadynach, nad Zalewem Wiślanym przez Wilhelma II, króla Prus, późniejszego cesarza Niemiec, jako prywatna artystyczna manufaktura majoliki i terakoty.

W początkowych latach, obok nielicznych prac w duchu secesji, produkcję cechowały historyzm, naśladownictwo majoliki włoskiego renesansu, a nawet swoisty synkretyzm stylowy polegający na zestawianiu w całość elementów lub cech dekoracji obcych sobie i realizacja ich dodatkowo w technikach im nieznanych, jak np. technika szkliwienia obca greckiemu, antycznemu malarstwu na ceramice.

Wszystko to za sprawą upodobań cesarskich. I choć na pierwszej publicznej prezentacji w Hohenzollern-Kunstgewerbehaus Friedmann&Weber w Berlinie jesienią 1907 r. oraz na kolejnej – w lutym 1910 r. w Domu Towarowym A. Wertheima przy Leipziger Platz (również w Berlinie) prace z Kadyn nie zostały zbyt przychylnie przyjęte , to sukces w roku następnym na światowej wystawie w Turynie, sprawił, że kontynuowano tę stylistykę w latach 20., a nawet 30., XX w.

W początkowym okresie działalności warsztatu współpracowali z nim wybitni rzeźbiarze, np. Ludwig Manzel (1858-1936), ówczesny kierownik artystyczny Kadyn, oraz Carl Begas (1845-1916), Louis Tuaillon (1862-1919), Johannes Götz (1865-1934), Cuno von Uechtritz-Steinkirch (1856-1908), Ignatius Taschner (1871-1913), Adolf Gerhard Janensch (1860-1933), Ernst Westpfahl (1851-1926) czy Reinhold von Felderhoff (1865-1919), którzy wywodzili się z kręgu akademików drezdeńskich i berlińskich. Krótki epizod kadyński miał też austriacki artysta Emil Pottner (1872-1942) już wówczas słynny jako ceramik specjalizujący się w plastyce zwierzęcej. W całej historii warsztatu niewielu jest jednak znanych malarzy na ceramice.

 

dr Barbara Pospieszna
   
Barbara PospiesznaDoktor w zakresie nauk o sztuce; specjalizacja: historyczne systemy ogrzewania siedzib, architektura zamków krzyżackich w Prusach oraz zabytkowa ceramika i szkło. Od 1984 r. związana zawodowo z Muzeum Zamkowym w Malborku. Od 2007 r. kierownik Działu Sztuki i Rzemiosła Artystycznego. Od 2008 r. kurator ds. badań i zbiorów Muzeum Zamkowego w Malborku. Od 2004 r. wykładowca zabytkoznawstwa ceramiki na kierunku muzealnictwo w Instytucie Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu oraz Studiów Podyplomowych Muzealniczych i Konserwatorskich
tamże.
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

STRESZCZENIE:
W artykule przedstawiono historię artystycznego warsztatu majoliki i terakoty, założonego w 1904 r. w Kadynach, nad Zalewem Wiślanym przez Wilhelma II. Autorka omówiła główne tendencje występujące w twórczości ceramicznej i malarskiej oraz ich ewolucję do lat 20. XX w. Przedstawiła także sylwetki najwybitniejszych malarzy na ceramice związanych z Kadynami.
SUMMARY Cadinen painters on ceramics
This article presents the history of artistic majolica and terracotta workshop, founded in 1904 in Kadyny, on the Vistula Lagoon by Wilhelm II. The author discussed the main trends in ceramic art and painting and their evolution up to the 20’ Twentieth century also made silhouettes of the greatest painters on ceramics associated with Kadyny.
Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma 4/2013.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.

ISSN 0039-8144

Informujemy, że w ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza, że akceptują Państwo otrzymywanie cookies. więcej informacji...